Снежана Стојчевска: Несоница

Се разбудија одамна отсонувани страсти
заспани, па разбудени ѕверови
рикаат,
грмат,
осила во утробата.

Рацеве…
рацеве се почесто ми мирисаат на тебе.

Чекорите сами не влечат
јас кон тебе…
ти кон мене…
На половина пат гризни ми од бутината
страсно голтајќи парчиња живо месо
крваво.

Распни ја потем оваа радост
оти кога тогаш ќе кулминира
и ќе боли, пак,
баш како што знаеш дека сакам.

Во овие јунски ноќи не спијам добро
од жештината
а и како да спијам
со толку снег на трепките?

Со дланката го прекривам носот
и те дишам…
Дишам…
големи голтки
сеќавања.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s