Денис Апостолов – За ревносните копита на редовниот умор

Ехо на смрт расплакана.
Бран кој се дави и тоне
во утроба полна време застанато.
Часовник фрлен во прашума.
(Yann Tiersen – L ‘ absent)

Насила наситен.
Качен во воз бесконечен.
Носен подалеку од сечиј крвен притисок.
Растат иглолисни мачнини
насекаде по телово.
Вагоништата вреваат милозвучно.
(Yann Tiersen – La Chute)

Плуг и пневмонија
симид и сврдел во џебовите.
Легнувам да спијам. Среќен.
Во моите волнени чорапи мали.
(Yann Tiersen – L ‘ Homme aux Bras Ballants)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s