Ана Голејшка – Љубов

љубов, првото легло
ми беше топло, мајка ми
среде жега ме носеше
татко ми милно ми зборуваше
папочната врвка е конопот
со кој ги врзав сите спомени
и ме донесоа на свет со
потајна желба да сум момче
не знаат – јас и момче и Continue reading

Иван Шопов – * * *

ослободени од законите на физикатата
тргнуваме на прошетка кон небото
покрај облаците-училишта
во кои се забранети сеќавањата на земјата
а учебниците по историја
се привлечни единствено
кога кријат писменца од детска пошта
меѓу страниците исполнети
со глупави приказни
за глупави луѓе (главно мажи) Continue reading

Д.А. Лори – Небо во време на тапост

Сите навидум различни неба,
едни во време на спокој и мир,
други во невреме; војна и смрт,
сите тие навидум различни неба
се едно исто, заедничко небо,
свиснато над нашата радост или болка; Continue reading

Ѓоко Здравески – [војници]

многу е просто: во тој спроти себе
би пукал ли, иако првпат во животот
го гледаш, само затоа што некој одозгора
ви рекол дека сте си душмани? Continue reading

Зорица Петкоска – LAPSUS FUGE*

Ние сме генерација од грстови вистини
кои неукиот софтвер ги бележи како грешки.
Еден збунет гулаб кој заборавил да лета
ја преминува улицата пешки. Continue reading

Даниел Карески – Sehnsucht

Деновиве влегувам во себе
каде мириса на рането животинче
полиено со пиво. Играм според правилата
и губам се за малку
заради човечката глупавост
што од некои обични денови
прави тупа дождлива недела.
Continue reading

Бојана Коштрева – Промени

И што сега!?
Каде го чувате тоа време што лечи рани?
Јас знам за време во кое се примаат удари од сите страни!
Конфузни лица, замислени, во глава носат пусти сонови,
носат актовки полни идеи, туѓи прашања, лажни одговори. Continue reading

Никола Ристевски – Новото СонЅе на Слободата

Во ред ли е да молчиме со усти отворени?
Хаотично ли е ако гледаме со очи затворени?
Ќе биде ли на арно кога ќе дојде потешкото?
Или сè е сеедно, пак нека сврти Тешкото? Continue reading

Катерина Гогова – Деноноќие

Замавнува денот тежок од остра и дволична плима,
црвена надеж го сече хоризонтот.
Пазарно утро за ефтини емоции,
еден по еден се растоваруваат соништата,
во сите торби мижуркаат желби и недотраени болки. Continue reading

Тихомир Јанчовски – Страст за револуција

И мене, како и сите,
деновиве ме фаќа
страст за револуција
желба да го оправам
светот на поарно…
И јас, како и сите,
во таа желба забегувам Continue reading